Machu Pichu y Arequipa

Als je beschikt over een toeristische attractie die íedereen wilt zien, beschik je over een krachtig middel. Dat hebben ze hier ook uitgevonden.

De treinkaartjes naar ´Machu Pichu dorp´ zijn duurder dan een retourtje Maastricht-Groningen zonder OV-jaarkaart en entreetickets vergelijkbaar met een volle boodschappenwagen bij de Ap.. maarrrrr...

Wat een fantastische hoop stenen op een meest onmogelijke plek! We vragen ons nog steeds af hoe iemand ooit heeft kunnen bedenken juist dáár een stad te bouwen.

Een dag van tevoren neem je de trein naar Machu Pichu dorp.

Machu Pichu dorp is een dorp waar ze alles mooi maken voor de toeristen, dat wil zeggen; de eerste verdieping is ´mooi´, vol aandacht volgeschilderd met incabeelden en nep stenen muurtjes, de verdieping daarboven is niet (direct) zichtbaar voor toeristen, dus dat is gewoon beton, golfplaten en grauwe onafgemaakte muren. Een vreemd gezicht van een afstand..

Wanneer je aankomt met de trein word je via de toeristen markt een toeristen hostel in geduwd, drinkje je toeristische pisco sours bij een van de toeristische tentjes, knabbel je wat bij een van de restaurantjes waar een toeristenexpert je net naar binnen heeft gelokt, ga je op tijd naar bed om vervolgens om 5 uur s´ochtends in de reuzen rij met toeristen te staan, om een van de toeristenbusjes naar DE toeristische trekpleister te brengen van Peru.

Maar we mogen niet zeuren. We zíjn immers toeristen, en we wíllen immers die o zo bekende ruine zien die we kennen uit onze geschiedenisboeken van de basisschool.

Veel mensen die we zijn tegengekomen doen de 4 daagse Inca Trail Trek.. dat was ons iets teveel van het goede (ter herinnering, we lopen nog steeds op regenboog gympen..), maar we hebben het wel enigzins goedgemaakt.

Om 7 uur s´ochtends zijn we de naastliggende berg Wynu Pichu opgeklommen. Via een Inca trap (lees: traptreden van minstens 60 cm hoog) stijl een berg op. Kom je boven, zittend met 30 andere toeristen op een paar reuzachtige keien, te turen in; totale mist.. maaarrr....

Een uur later; optrekkende wolken en het zicht van Machu Pichu onder je in het dal. Fantastisch! Bijna magisch...

De ruine zelf was mooi, groot, en interessant evenals het welverdiende buffet erna. Heerlijk om jezelf eerst af te peigen en daarna 4 uur lang van peruaanse specialiteiten te mogen genieten, om daarna de trein te nemen, terug naar de normale wereld.

Arequipa
De witte stad, met allemaal gekleurde huisjes. Kerstfeeling op iedere straathoek door geimproviseerde kerstbomen. Dan weer betaande uit groene lege plastic flessen, potjes met gekleurde bloemetjes of grote lappen groene stof met mega strikken eraan. Daarnaast kan je niet om de kerstverlichting heen, die heel modern, om de 3 seconden een ander kerstdeuntje speelt, oftewel; piep piiiiep piep piep PIIIEEEEP!

De kinderen hebben hier de gewoonte een beestje/poppetje te kopen voor t kindje jezus (en in ruil daarvoor natuurlijk vol verwachting op kerstochtend hun bed uit rennen). Daardoor is iedere kerststal een bonte verzameling van eenden, koeien, flamingo´s, papagaaien, inca koningen, hondjes, poesjes ect.. t maakt de algehele kerstgedachte compleet.

Om ff in t religieuze te blijven, hebben we hier gister de monastery van Santa Catalina bezocht. Een klooster waar de nonnen tot 1970 op een nogal eigen manier leefden. Wat erop neer kwam dat ze eigenlijk deden waar ze zelf zin in hadden. Een bijzonder ´dorp´ midden in de stad.

Repeat
Verder zouden we jullie nog met één ding op de hoogte willen stellen van de peruaanse cultuur: Repeat.
Een knopje die volgens ons gelukt moet brengen of iets dergelijks, want álles staat hier op Repeat. De muziek tijdens de massage, die meer iets weg had van muziek bij een begravenis, Repeat, de kerstverlichting, Repeat, Repeat, de spaans nagesinchoniseerder japanse vechtfilms in de bus, Repeat, de vrouwtje die hun toeristische handelswaar aan je kwijt willen, Repeat...
Hét voordeel; zo vergeten we t tenminste nooit meer!