We hebben een uitstapje gemaakt! Salta hebben we ingeruild voor het 180 km zuidelijker liggende Cafayate. Als je bekend bent in wijnen, zegt deze naam je genoeg. Cafayate staat namelijk bekend om haar Torrontes druiven. Een witte druif waarvan heeeerlijke fruitige droge witte wijn wordt gemaakt. (We gaan natuurlijk niet voor niets een paar daagjes de stad uit!)
Via een fantastische mooie route zijn we per bus naar Cafayate gereden. Droge rode bergen. Iedere berg heeft een andere kleur, andere steensoort, een andere vorm en structuur. Sommige lijken alsof ze uit laagjes zijn opgebouwd. Soms horizontaal, soms verticaal, alsof ze uit de grond zijn geschoten.
En dan is het ook nog zo verschrikkelijk droog onderweg, stoffig en verschrikkelijk warm. Hier en daar staat een cactus in bloei en dan vraag je je echt af waar die wijnvelden van die zo geprezen Torrontes druif in godsnaam kunnen zijn!
(Maar we hebben ze gevonden!!)
Cafayate zelf is ingeslapen, slaapt, of is gewoon erg rustig. Het is niet groot en alle toeristen kom je minimaal 2x tegen. Alles in het dorpje doet je een beetje denken aan witte wijn. Zelfs de kerk, die is precies die kleur geel van zoete witte wijn.. (Zou het iets met de plaatselijke specialiteit te maken hebben?)
We hadden een fantastsisch hostel, waar een oudere vrouw ons liefdevol ontving in een super schattige patio vol fruitbomen en wijnplanten. (Als iemand die kant op gaat, mail ons ff voor tips!Dit is er namelijk zeker een van!)
Je hebt genoeg Bodega´s in de buurt om je dagen zoet te houden, maar we hadden gehoord dat er in de buurt ook een waterval was. 1,5 uur lopen werd ons beloofd.. dat werden een paar uurtjes meer in de brandende zon, maar het was dan ook zeker de moeite waard;
Het was er prachtig. Nog nooit zoiets gezien. Hoge rode bergen, cactussen die tegen de rotsen opgroeien. In de valei groen, hoge gras planten, geurende kamille en het, steeds sterker, wordende beekje bestaande uit tientallen kleine watervalletjes.
Na een uur stroomopwaarts te hebben gelopen, kwamen we uit bij een paar poeltjes waar je ook kon zwemmen. Wat heerlijk was dat!!
Gelukkig konden we terug liften met een Argentijns echtpaar.. want we hadden ons weer top voorbereid en deze hele tocht afgelegd op onze slippertjes!
Onze hostess had een verrassing voor ons vanmorgen: een pot huisgemaakte sinaasappeljam!! En de dame van de confeteria op de hoek, wuifde ons uit met handkusjes toen we vetrokken met de bus terug naar Salta. Het is fijn om zulke lieve mensen te ontmoeten onderweg.
In Salta blijven we nog twee daagjes voordat we Bolivia ingaan. Het internet daar schijnt iets minder te werken dan in Argentinie, dus waarschijnlijk ff geen ge-spam meer van ons!
Hasta luego!
P.S. check onze foto´s in de rechter colom bij: ¨check onze fotoooos¨ :-)
zondag 22 november 2009
donderdag 19 november 2009
Iguazu y Salta
Je stapt de bus in de bus op Retiro, het drukke busstation van Buenos Aires. Je hebt een nachtticket geboekt, want ook deze reis duurt weer aardig lang. Wanneer de krijsbabies, kettingrokers op de wc en verkoude bejaarde vrouwen hun slaap hebben gevonden, dut je eindelijk in.
Je wordt wakker; de sigaretten rook komt uit kieren van de WC deur, snotteren de oma´s hun roze katoenen zakdoekjes vol, maar je ontbijt bestaat uit chocolade koekjes (jee!).
Je schuift het gordijntje opzij en..
Palmbomen, groen groen groen langs de kant van de weg, fel gekleurde bloemen, tropische vogels, donkerrood zand, blauwe lucht, gekleurde hutjes, hier en daar een verdwaalde cactus, grote vlinders en je voelt de warmte door ´t raam en de airco heen.
´T lijkt wel een paradijsje! We zijn beland in t meest noord-westelijke puntje van Argentinië, Iquazu. We zijn hier voor een van de grootste toeristische trekplijsters van het land: de watervallen.
Het hele dorp Puerto Iquazu leeft van het toerisme. Óf je bent toerist, Óf je werkt in t toerisme. Alles was dus, zachtgezegd, MEGAtoeristisch. Zo ook ons hostel. We hadden het gevoel terug te zijn gekeerd in onze Salou, Kreta (je begrijpt ons punt) dagen. ´T leek meer op een Grand Dorado of Center Parks gebeuren, dan op een hostel in Argentinië. Naast de joelende Ieren, de schreeuwend dure wijn en de cd die op repeat stond met hitjes van Usher, Eifel 65 en Lady GaGa, had het gelukkig ook z´n voordelen.
Het had een heerlijk zwembad, hebben we de enige echt lekker zonnige dag heerlijk kunnen verbranden aan de rand ervan, en konden we sneaky meeeeten van het buffet omdat er toch teveel mensen waren.
DE WATERVALLEN
Je kunt de watervallen aan twee kanten bekijken: vanuit Brazilië (jeee! weer een stempel in ´t paspoort) en vanuit Argentinië.
Beide kanten waren adembenemend, maar vooral de Argentijnse kant doet ons nog nagenieten.
We werden met een hele hoop andere toeristen in een jeep gehezen. Gezellig, met z´n allen op van die bankjes. Een gids die over poema´s begint (gevolg; toeristen die alsmaar in de bosjes lopen te turen voor die ene poema die toch nooit komt..) over een aangelegd pad door de jungle rijden, naar de bootjes. ....en dan de bootjes... oi oi oi!
In een speedboot, in je bikini onder de watervallen door!!! Intens, mega, whaaaa, woooowww, overweldigend, adrenaline, eingelijk is het onbeschrijvelijk hoe die ervaring was.
Het Nationale Park van de Iquazu Falls is onzettend mooi, jungle, vlinders, veel vlinders, hagedissen, bloemen, maar.. ´t lijkt toch wel erg op de Efteling.. Nog net geen bij-twee-treinwagonnetjes-30-minuten-wachttijd-bij-drie-treinwagonnetjes-45-minuten-wachttijd-bordjes.. En jammer dat, net in zo´n rij, er een tropische bui losbarstte. We hebben t nog twee (!!) uur zingend in de regen uitgehouden, maar de temperature drop dwong ons terug naar ´t hostel. Daar hebben we een regenachtige middag op z´n vakantie-achtig´s doorgebracht..met veel rode wijn.
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Iguazu#
SALTA
17 november (elisabeth´s verjaardag, die erg geslaagd was dankzij: luke haar verrassing-slingers in de bus, het fantastische hostel waarin we terrecht kwamen, de lunch in de overdekte markt tussen alle locals met lekkere humitas, empañadas en literfles miiierzoete fanta, de verrassing van dorus en marko dat ze naar tokyo toe komen (!!!!!!!!!!!), de ober die ons een verjaardagstoetje gaf mét roze kaarsje, en niet te vergeten; het lampje op onze tafel die ons een goed disco gevoel bezorgde..) kwamen we aan in Salta.
Weer een totaal ander landschap, dor, geel, oker, stoffig, droog. De stad doet ontzettend spaans aan, een fijne sfeer en een ongelovelijke hitte. Siesta is hier echt een must, dus we gaan zo weer lekker ons bedje in. Heerlijk!
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Salta#
Morgenvroeg vertrekt onze bus naar Cafayate. Een stadje, 130 km ten zuiden van Salta, dat bekend is om zijn druiven (lees: droge witte wijn).
Maar vanavond nog ff wandelen over Plaza 9 de Julio, een Salta biertje drinken op een terrasje en genieten van alles om ons heen!
Hasta Luego!!
Je wordt wakker; de sigaretten rook komt uit kieren van de WC deur, snotteren de oma´s hun roze katoenen zakdoekjes vol, maar je ontbijt bestaat uit chocolade koekjes (jee!).
Je schuift het gordijntje opzij en..
Palmbomen, groen groen groen langs de kant van de weg, fel gekleurde bloemen, tropische vogels, donkerrood zand, blauwe lucht, gekleurde hutjes, hier en daar een verdwaalde cactus, grote vlinders en je voelt de warmte door ´t raam en de airco heen.
´T lijkt wel een paradijsje! We zijn beland in t meest noord-westelijke puntje van Argentinië, Iquazu. We zijn hier voor een van de grootste toeristische trekplijsters van het land: de watervallen.
Het hele dorp Puerto Iquazu leeft van het toerisme. Óf je bent toerist, Óf je werkt in t toerisme. Alles was dus, zachtgezegd, MEGAtoeristisch. Zo ook ons hostel. We hadden het gevoel terug te zijn gekeerd in onze Salou, Kreta (je begrijpt ons punt) dagen. ´T leek meer op een Grand Dorado of Center Parks gebeuren, dan op een hostel in Argentinië. Naast de joelende Ieren, de schreeuwend dure wijn en de cd die op repeat stond met hitjes van Usher, Eifel 65 en Lady GaGa, had het gelukkig ook z´n voordelen.
Het had een heerlijk zwembad, hebben we de enige echt lekker zonnige dag heerlijk kunnen verbranden aan de rand ervan, en konden we sneaky meeeeten van het buffet omdat er toch teveel mensen waren.
DE WATERVALLEN
Je kunt de watervallen aan twee kanten bekijken: vanuit Brazilië (jeee! weer een stempel in ´t paspoort) en vanuit Argentinië.
Beide kanten waren adembenemend, maar vooral de Argentijnse kant doet ons nog nagenieten.
We werden met een hele hoop andere toeristen in een jeep gehezen. Gezellig, met z´n allen op van die bankjes. Een gids die over poema´s begint (gevolg; toeristen die alsmaar in de bosjes lopen te turen voor die ene poema die toch nooit komt..) over een aangelegd pad door de jungle rijden, naar de bootjes. ....en dan de bootjes... oi oi oi!
In een speedboot, in je bikini onder de watervallen door!!! Intens, mega, whaaaa, woooowww, overweldigend, adrenaline, eingelijk is het onbeschrijvelijk hoe die ervaring was.
Het Nationale Park van de Iquazu Falls is onzettend mooi, jungle, vlinders, veel vlinders, hagedissen, bloemen, maar.. ´t lijkt toch wel erg op de Efteling.. Nog net geen bij-twee-treinwagonnetjes-30-minuten-wachttijd-bij-drie-treinwagonnetjes-45-minuten-wachttijd-bordjes.. En jammer dat, net in zo´n rij, er een tropische bui losbarstte. We hebben t nog twee (!!) uur zingend in de regen uitgehouden, maar de temperature drop dwong ons terug naar ´t hostel. Daar hebben we een regenachtige middag op z´n vakantie-achtig´s doorgebracht..met veel rode wijn.
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Iguazu#
SALTA
17 november (elisabeth´s verjaardag, die erg geslaagd was dankzij: luke haar verrassing-slingers in de bus, het fantastische hostel waarin we terrecht kwamen, de lunch in de overdekte markt tussen alle locals met lekkere humitas, empañadas en literfles miiierzoete fanta, de verrassing van dorus en marko dat ze naar tokyo toe komen (!!!!!!!!!!!), de ober die ons een verjaardagstoetje gaf mét roze kaarsje, en niet te vergeten; het lampje op onze tafel die ons een goed disco gevoel bezorgde..) kwamen we aan in Salta.
Weer een totaal ander landschap, dor, geel, oker, stoffig, droog. De stad doet ontzettend spaans aan, een fijne sfeer en een ongelovelijke hitte. Siesta is hier echt een must, dus we gaan zo weer lekker ons bedje in. Heerlijk!
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Salta#
Morgenvroeg vertrekt onze bus naar Cafayate. Een stadje, 130 km ten zuiden van Salta, dat bekend is om zijn druiven (lees: droge witte wijn).
Maar vanavond nog ff wandelen over Plaza 9 de Julio, een Salta biertje drinken op een terrasje en genieten van alles om ons heen!
Hasta Luego!!
maandag 9 november 2009
Patagonie
We zijn weer terug in de warmte van Buenos Aires, dat betekend weer een normaal werkende computer en dus een nieuwe update mét foto´s!
We hebben de afgelopen 2 weken als mallen door patagonie gereisd. Hebben van de 13 dagen 88 uur in de bus gezeten en 4 plaatsen aangedaan. Maar om t ff samen te vatten: superduperhangpang mooi.
Na de wijnen van Mendoza (http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Mendoza)zijn we, per bus (die zijn goed luxe, heel fijn en inclusief bingo!!), naar Bariloche gereisd.
Bariloche
Ligt in het zogenaamde Lake District. Het lijkt erg veel op de Alpen, inclusief chocolade, chocomelk (maar dan nog lekkerder met dulche de leche en vanilleroom), st. Bernard honden, kabelbanen, chalets, sneeuw, maar nog net geen edelweis gezien..
We zijn hier ook goed actief geweest. Een tocht van 25 km met de mountainbike (veel bergen, dus ook veel berg op..) door de omgeving. Ontzettend mooi! Helder blauwe meren, bossen, ´hidden´ lakes en afgelegen rotsstrandjes..
De volgende dag ook nog een kleine hike, met aan het einde een confeteria met taartjes en... warme chocomel!
We hadden veel mazzel met t weer, het had er namelijk 2 weken geregend, maar wij namen, natuurlijk de zon mee!
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Bariloche#
El calafate
De busreis naar El calafate duurde 29 uur. Van die 29 uur hebben we elke seconde (bijna dan..) uit t raam gekeken, want wat was het er mooi! Kijk maar naar de foto´s.. Eingelijk onbeschrijvelijk..
El Calefate zelf was niet heel interessant. Er liepen belachelijk veel hollanders, van die echte, weet je wel ;-)
Het was er erg duur en toeristisch, maar ook hier hebben we genoten van de flamingo´s (jep..), ijsjes en warme chocolademelk.
We hebben een excursie gedaan naar de Perito Moreno (=gletsjer) en hebben zelfs stukken van het ijs in t water zien en horen vallen. Maar na een uur naar een muur van ijs te hebben gekeken, zijn we maar dikke duitsers gaan kijken in het restaurantje ter plekke.. was ook leuk..
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/ElCalafate#
Ushuaia
Veel toeristen reizen voor een lange tijd (in ieder geval langer dan wij) door Patagonie. Wij niet. Wij hebben dus ook geen afritsbroeken, bergschoenen, kompassen of zuidpoolslaapzakken mee..
Wij liepen gezellig met onze gekleurde gympen en al onze zomerjurkjes over elkaar heen door Vuurland aka Tierra del Fuego aka Fin del Mundo.
Overal oproepen voor last minute reizen naar antartica op straat en besneeuwde bergtoppen die nu toch wel erg dicht bij kwamen. 4 graden overdag en een goeie portie nachtvorst.
maarrrr wel pinquins! en zeeleeuwen! en een prachtig natuurgebied!
Het is wonderbaarlijk hoe mooi de natuur kan zijn, en dan kom je eignelijk pas achter dat je dat in Nederland niet meer zo vindt.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Ushuaia#
Back in BA
Net op tijd voor Creamfields, dat uiteindelijk niet door ging, kwamen we zaterdag weer aan in BA. Het voelde een beetje als thuiskomen; weten welke bus je moet pakken, waar je hostel is, de supermarkt enz.
Na het backpakkers gedoe in patagonie, hadden we weer veel zin om te gaan stappen..
Eerst heerlijke lomo wezen eten met een paar vrienden van luke uit haarlem, om daarna te belanden in de cocoliche.. bizarre maar hele vette club.. kwamen we ook daniel tegen (klasgenootje van elisabeth van de basisschool) die samen met zn vriendinnetje een appartement huurt waar we van de ochtendzon hebben kunnen genieten op het dakterras.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/BackInBA#
we vermaken ons nog steeds helemaal super. Hebben vanmorge de bus geboekt om naar iguazu te gaan en zullen vandaar uit verder reizen naar Boliva.
chau!
We hebben de afgelopen 2 weken als mallen door patagonie gereisd. Hebben van de 13 dagen 88 uur in de bus gezeten en 4 plaatsen aangedaan. Maar om t ff samen te vatten: superduperhangpang mooi.
Na de wijnen van Mendoza (http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Mendoza)zijn we, per bus (die zijn goed luxe, heel fijn en inclusief bingo!!), naar Bariloche gereisd.
Bariloche
Ligt in het zogenaamde Lake District. Het lijkt erg veel op de Alpen, inclusief chocolade, chocomelk (maar dan nog lekkerder met dulche de leche en vanilleroom), st. Bernard honden, kabelbanen, chalets, sneeuw, maar nog net geen edelweis gezien..
We zijn hier ook goed actief geweest. Een tocht van 25 km met de mountainbike (veel bergen, dus ook veel berg op..) door de omgeving. Ontzettend mooi! Helder blauwe meren, bossen, ´hidden´ lakes en afgelegen rotsstrandjes..
De volgende dag ook nog een kleine hike, met aan het einde een confeteria met taartjes en... warme chocomel!
We hadden veel mazzel met t weer, het had er namelijk 2 weken geregend, maar wij namen, natuurlijk de zon mee!
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Bariloche#
El calafate
De busreis naar El calafate duurde 29 uur. Van die 29 uur hebben we elke seconde (bijna dan..) uit t raam gekeken, want wat was het er mooi! Kijk maar naar de foto´s.. Eingelijk onbeschrijvelijk..
El Calefate zelf was niet heel interessant. Er liepen belachelijk veel hollanders, van die echte, weet je wel ;-)
Het was er erg duur en toeristisch, maar ook hier hebben we genoten van de flamingo´s (jep..), ijsjes en warme chocolademelk.
We hebben een excursie gedaan naar de Perito Moreno (=gletsjer) en hebben zelfs stukken van het ijs in t water zien en horen vallen. Maar na een uur naar een muur van ijs te hebben gekeken, zijn we maar dikke duitsers gaan kijken in het restaurantje ter plekke.. was ook leuk..
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/ElCalafate#
Ushuaia
Veel toeristen reizen voor een lange tijd (in ieder geval langer dan wij) door Patagonie. Wij niet. Wij hebben dus ook geen afritsbroeken, bergschoenen, kompassen of zuidpoolslaapzakken mee..
Wij liepen gezellig met onze gekleurde gympen en al onze zomerjurkjes over elkaar heen door Vuurland aka Tierra del Fuego aka Fin del Mundo.
Overal oproepen voor last minute reizen naar antartica op straat en besneeuwde bergtoppen die nu toch wel erg dicht bij kwamen. 4 graden overdag en een goeie portie nachtvorst.
maarrrr wel pinquins! en zeeleeuwen! en een prachtig natuurgebied!
Het is wonderbaarlijk hoe mooi de natuur kan zijn, en dan kom je eignelijk pas achter dat je dat in Nederland niet meer zo vindt.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Ushuaia#
Back in BA
Net op tijd voor Creamfields, dat uiteindelijk niet door ging, kwamen we zaterdag weer aan in BA. Het voelde een beetje als thuiskomen; weten welke bus je moet pakken, waar je hostel is, de supermarkt enz.
Na het backpakkers gedoe in patagonie, hadden we weer veel zin om te gaan stappen..
Eerst heerlijke lomo wezen eten met een paar vrienden van luke uit haarlem, om daarna te belanden in de cocoliche.. bizarre maar hele vette club.. kwamen we ook daniel tegen (klasgenootje van elisabeth van de basisschool) die samen met zn vriendinnetje een appartement huurt waar we van de ochtendzon hebben kunnen genieten op het dakterras.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/BackInBA#
we vermaken ons nog steeds helemaal super. Hebben vanmorge de bus geboekt om naar iguazu te gaan en zullen vandaar uit verder reizen naar Boliva.
chau!
Abonneren op:
Posts (Atom)
