Als je beschikt over een toeristische attractie die íedereen wilt zien, beschik je over een krachtig middel. Dat hebben ze hier ook uitgevonden.
De treinkaartjes naar ´Machu Pichu dorp´ zijn duurder dan een retourtje Maastricht-Groningen zonder OV-jaarkaart en entreetickets vergelijkbaar met een volle boodschappenwagen bij de Ap.. maarrrrr...
Wat een fantastische hoop stenen op een meest onmogelijke plek! We vragen ons nog steeds af hoe iemand ooit heeft kunnen bedenken juist dáár een stad te bouwen.
Een dag van tevoren neem je de trein naar Machu Pichu dorp.
Machu Pichu dorp is een dorp waar ze alles mooi maken voor de toeristen, dat wil zeggen; de eerste verdieping is ´mooi´, vol aandacht volgeschilderd met incabeelden en nep stenen muurtjes, de verdieping daarboven is niet (direct) zichtbaar voor toeristen, dus dat is gewoon beton, golfplaten en grauwe onafgemaakte muren. Een vreemd gezicht van een afstand..
Wanneer je aankomt met de trein word je via de toeristen markt een toeristen hostel in geduwd, drinkje je toeristische pisco sours bij een van de toeristische tentjes, knabbel je wat bij een van de restaurantjes waar een toeristenexpert je net naar binnen heeft gelokt, ga je op tijd naar bed om vervolgens om 5 uur s´ochtends in de reuzen rij met toeristen te staan, om een van de toeristenbusjes naar DE toeristische trekpleister te brengen van Peru.
Maar we mogen niet zeuren. We zíjn immers toeristen, en we wíllen immers die o zo bekende ruine zien die we kennen uit onze geschiedenisboeken van de basisschool.
Veel mensen die we zijn tegengekomen doen de 4 daagse Inca Trail Trek.. dat was ons iets teveel van het goede (ter herinnering, we lopen nog steeds op regenboog gympen..), maar we hebben het wel enigzins goedgemaakt.
Om 7 uur s´ochtends zijn we de naastliggende berg Wynu Pichu opgeklommen. Via een Inca trap (lees: traptreden van minstens 60 cm hoog) stijl een berg op. Kom je boven, zittend met 30 andere toeristen op een paar reuzachtige keien, te turen in; totale mist.. maaarrr....
Een uur later; optrekkende wolken en het zicht van Machu Pichu onder je in het dal. Fantastisch! Bijna magisch...
De ruine zelf was mooi, groot, en interessant evenals het welverdiende buffet erna. Heerlijk om jezelf eerst af te peigen en daarna 4 uur lang van peruaanse specialiteiten te mogen genieten, om daarna de trein te nemen, terug naar de normale wereld.
Arequipa
De witte stad, met allemaal gekleurde huisjes. Kerstfeeling op iedere straathoek door geimproviseerde kerstbomen. Dan weer betaande uit groene lege plastic flessen, potjes met gekleurde bloemetjes of grote lappen groene stof met mega strikken eraan. Daarnaast kan je niet om de kerstverlichting heen, die heel modern, om de 3 seconden een ander kerstdeuntje speelt, oftewel; piep piiiiep piep piep PIIIEEEEP!
De kinderen hebben hier de gewoonte een beestje/poppetje te kopen voor t kindje jezus (en in ruil daarvoor natuurlijk vol verwachting op kerstochtend hun bed uit rennen). Daardoor is iedere kerststal een bonte verzameling van eenden, koeien, flamingo´s, papagaaien, inca koningen, hondjes, poesjes ect.. t maakt de algehele kerstgedachte compleet.
Om ff in t religieuze te blijven, hebben we hier gister de monastery van Santa Catalina bezocht. Een klooster waar de nonnen tot 1970 op een nogal eigen manier leefden. Wat erop neer kwam dat ze eigenlijk deden waar ze zelf zin in hadden. Een bijzonder ´dorp´ midden in de stad.
Repeat
Verder zouden we jullie nog met één ding op de hoogte willen stellen van de peruaanse cultuur: Repeat.
Een knopje die volgens ons gelukt moet brengen of iets dergelijks, want álles staat hier op Repeat. De muziek tijdens de massage, die meer iets weg had van muziek bij een begravenis, Repeat, de kerstverlichting, Repeat, Repeat, de spaans nagesinchoniseerder japanse vechtfilms in de bus, Repeat, de vrouwtje die hun toeristische handelswaar aan je kwijt willen, Repeat...
Hét voordeel; zo vergeten we t tenminste nooit meer!
vrijdag 18 december 2009
zondag 13 december 2009
Bolivia en een heeeel klein beetje Peru
Naast ons een tetterende voetbalfinale van de peruaanse league, gillende kids, veel te zoete fanta en buiten giet t van de regen.. Perfect moment voor een update.
Iets meer dan twee weken geleden hebben we Argentinie achter ons gelaten. Een twaalf uur durende busreis, dankzij weggespoeldde stukken weg, bracht ons naar de grens met Bolivia.
Direct een ander land, een andere wereld. Armer, maar ook kleurrijker. Vrouwtjes die bierkratten tot baby´s vervoeren in felgekleurde doeken op hun rug, mannen die een grijnzend karkketjes voorduwen met zakken aardappelen, iedere 2 meter een andere penetrante geur en iedereen met een prop cocabladeren in de wang.
Tupiza
De grens plaats Villazon bestaat eigenlijk uit niets meer dan een heleboel wissel´kantoortjes´, dus vandaar direct de bus naar Tupiza gepakt.
En wat voor´n bus. In Argentinie zijn de bussen nog luxer en fijner dan die van Eurolines. In Boliva zouden we een moord doen voor Eurolines. Samengepakt in een blik op wielen, mensen geurend naar een mengsel van mais en coca, dikke vrouwen met lange vlechten, roggelende mannen, jengelende kinderen in t gangpad en t gevoel dat de wielen ieder moment onder de bus uit kunnen schieten doordat je niet eens op een weg rijd. Ok, we moeten niet overdrijven; een stukje weg dan.. die bestond uit kiezels en overging in een rivierbedding, die overging in een rivier. Maar op de plaats van bestemming kom je altijd. Gelukkig.
Solar de Uyuni
Vanuit Tupiza zijn we met een fantastische toer door t zuidwesten van Bolivia gereisd. 4 dagen lang zijn we vertroeteld door onze kokkin Lydia en onze chauff die ons door woestijnen, gekleurde bergen, valeien van niet in te schatten grootte, vulkanen, hoge bergmeren met steeds weer andere kleuren, gijzers en de welbekende zoutvlakte hebben gereden.
Picknicken tussen de lama´s die vieze dingen aan het doen zijn, langs dorpjes met 20 inwoners, maar wel mét voetbalveld al dan niet onder de lamakeutels, hotsprings die voller zaten met dronke polen dan met heet water, kortom het was helemaal naar onze wens.
Potosi
4060 m hoogte. En dat voel je! Gelukkig hebben we ons aangepast aan de plaatselijke gewoontes en liepen wij ook steeds met een dik wangetje, vol met de plaatselijke specialiteit, rond in dit schattige stadje.
Ooit de rijkste stad van Zuid Amerika, vanwege de grote hoeveelheid zilver, nu veel vergane glorie en veel mijnwerkers.
Sociale/culturele uitstapjes worden georganiseerd naar de mijnen. Je sponsort ze door een staaf dynamiet, een flesje 96%alcohol en een zak cocabladeren mee te nemen in je rugzakje als je de mijn ingaat. Offeren aan de mijnwerkers en aan de ´Tio´, de beschermingsgod van de mijnwerkers, en stiekum zelf ook een shotje van de alcohol...
La Paz
3 woorden: druk, druk, en gekkenhuis.
Omdat het hier het regenseizoen is (kon iemand ons dat eerder vertellen!! nix nie zomerjurkjes nie!) werden alle vluchten naar de jungle geannuleerd. Daardoor zaten we, letterlijk, vast in La Paz voor de verkiezingen. Een weekend zonder alcohol en verkeer, bizar voor een stad waar je niet eens 2 stappen kan zetten zonder gek te worden van de stank en de drukte. S´avonds zijn we getuigen geweest van de overwinningsspeech van Evo, de herkozen president, op 20m afstand. Ook weer een belevenis.. zeker omdat niet eens de helft van de stemmen waren geteld. T blijft een Zuid-Amerikaans land..
Zoals alle toeristen, moesten wij ook de deathroad af met de montainbike. T was fantastisch! Diepe afgronden, onder watervallen door, over grindpaden en vooral t eindigen in de monkey refuge. Daar, waar Luke gezellig met de aapjes kon knuffelen en ze voor Elisabeth iets te enthousiast waren..
De laatste dagen in La Paz hebben we ons laten vertroetelen met massages en gummybear icecream (met echt gummybears erin), kadootjes kopen en stiekum alvast sushi eten.
Copacobana
Onze laaste stop in Boliva. Gelegen aan Lake Titicaca, wederom toeristisch, maar niet minder mooi. Een klein dorp, met een gigantische kerk met een rave-achtige kapel. Helemaal zwart, met aan het einde een Maria en enkel verlicht door 1000 brandende kaarsjes. Bizar, intens en mooi tegelijk.
We hebben ook nog een ochtend geprobeerd naar Isla del Sol te gaan. Helaas zonder sol. Dus na een fanta te hebben gedronken op het eiland, zijn we weer teruggekeerd naar t vaste land en hebben ons tegoed gedaan aan de lekkerste trucha (vis)! Vers gevangen, een klein tentje aan lake titicaca.. genieten!
het heeeele kleine beetje Peru:
Cusco
De voetbalfinale is afgelopen en de rust is wedergekeerd in dit internetcafe.
Cusco is een mooie en oude stad. Vol Inca historie (en dan verzinnen ze ook echt iets op íedere straathoek), kerken en toeristen. De casseille steegjes brengen je de berg op waar je t mooiste uitzicht hebt over de terracotta daken en de kerktorens. We hebben ons al uber-cultureel gedragen, geduldig geluisterd naar gidsen die onverstaanbaar engels brabbelen en dé peruaanse soap gevolgd samen met 50 peruanen in polleria (kipperij) Los Angeles.
De tijd gaat snel, morgen naar Machu Pichu, maar nu eerst een biertje!
Iets meer dan twee weken geleden hebben we Argentinie achter ons gelaten. Een twaalf uur durende busreis, dankzij weggespoeldde stukken weg, bracht ons naar de grens met Bolivia.
Direct een ander land, een andere wereld. Armer, maar ook kleurrijker. Vrouwtjes die bierkratten tot baby´s vervoeren in felgekleurde doeken op hun rug, mannen die een grijnzend karkketjes voorduwen met zakken aardappelen, iedere 2 meter een andere penetrante geur en iedereen met een prop cocabladeren in de wang.
Tupiza
De grens plaats Villazon bestaat eigenlijk uit niets meer dan een heleboel wissel´kantoortjes´, dus vandaar direct de bus naar Tupiza gepakt.
En wat voor´n bus. In Argentinie zijn de bussen nog luxer en fijner dan die van Eurolines. In Boliva zouden we een moord doen voor Eurolines. Samengepakt in een blik op wielen, mensen geurend naar een mengsel van mais en coca, dikke vrouwen met lange vlechten, roggelende mannen, jengelende kinderen in t gangpad en t gevoel dat de wielen ieder moment onder de bus uit kunnen schieten doordat je niet eens op een weg rijd. Ok, we moeten niet overdrijven; een stukje weg dan.. die bestond uit kiezels en overging in een rivierbedding, die overging in een rivier. Maar op de plaats van bestemming kom je altijd. Gelukkig.
Solar de Uyuni
Vanuit Tupiza zijn we met een fantastische toer door t zuidwesten van Bolivia gereisd. 4 dagen lang zijn we vertroeteld door onze kokkin Lydia en onze chauff die ons door woestijnen, gekleurde bergen, valeien van niet in te schatten grootte, vulkanen, hoge bergmeren met steeds weer andere kleuren, gijzers en de welbekende zoutvlakte hebben gereden.
Picknicken tussen de lama´s die vieze dingen aan het doen zijn, langs dorpjes met 20 inwoners, maar wel mét voetbalveld al dan niet onder de lamakeutels, hotsprings die voller zaten met dronke polen dan met heet water, kortom het was helemaal naar onze wens.
Potosi
4060 m hoogte. En dat voel je! Gelukkig hebben we ons aangepast aan de plaatselijke gewoontes en liepen wij ook steeds met een dik wangetje, vol met de plaatselijke specialiteit, rond in dit schattige stadje.
Ooit de rijkste stad van Zuid Amerika, vanwege de grote hoeveelheid zilver, nu veel vergane glorie en veel mijnwerkers.
Sociale/culturele uitstapjes worden georganiseerd naar de mijnen. Je sponsort ze door een staaf dynamiet, een flesje 96%alcohol en een zak cocabladeren mee te nemen in je rugzakje als je de mijn ingaat. Offeren aan de mijnwerkers en aan de ´Tio´, de beschermingsgod van de mijnwerkers, en stiekum zelf ook een shotje van de alcohol...
La Paz
3 woorden: druk, druk, en gekkenhuis.
Omdat het hier het regenseizoen is (kon iemand ons dat eerder vertellen!! nix nie zomerjurkjes nie!) werden alle vluchten naar de jungle geannuleerd. Daardoor zaten we, letterlijk, vast in La Paz voor de verkiezingen. Een weekend zonder alcohol en verkeer, bizar voor een stad waar je niet eens 2 stappen kan zetten zonder gek te worden van de stank en de drukte. S´avonds zijn we getuigen geweest van de overwinningsspeech van Evo, de herkozen president, op 20m afstand. Ook weer een belevenis.. zeker omdat niet eens de helft van de stemmen waren geteld. T blijft een Zuid-Amerikaans land..
Zoals alle toeristen, moesten wij ook de deathroad af met de montainbike. T was fantastisch! Diepe afgronden, onder watervallen door, over grindpaden en vooral t eindigen in de monkey refuge. Daar, waar Luke gezellig met de aapjes kon knuffelen en ze voor Elisabeth iets te enthousiast waren..
De laatste dagen in La Paz hebben we ons laten vertroetelen met massages en gummybear icecream (met echt gummybears erin), kadootjes kopen en stiekum alvast sushi eten.
Copacobana
Onze laaste stop in Boliva. Gelegen aan Lake Titicaca, wederom toeristisch, maar niet minder mooi. Een klein dorp, met een gigantische kerk met een rave-achtige kapel. Helemaal zwart, met aan het einde een Maria en enkel verlicht door 1000 brandende kaarsjes. Bizar, intens en mooi tegelijk.
We hebben ook nog een ochtend geprobeerd naar Isla del Sol te gaan. Helaas zonder sol. Dus na een fanta te hebben gedronken op het eiland, zijn we weer teruggekeerd naar t vaste land en hebben ons tegoed gedaan aan de lekkerste trucha (vis)! Vers gevangen, een klein tentje aan lake titicaca.. genieten!
het heeeele kleine beetje Peru:
Cusco
De voetbalfinale is afgelopen en de rust is wedergekeerd in dit internetcafe.
Cusco is een mooie en oude stad. Vol Inca historie (en dan verzinnen ze ook echt iets op íedere straathoek), kerken en toeristen. De casseille steegjes brengen je de berg op waar je t mooiste uitzicht hebt over de terracotta daken en de kerktorens. We hebben ons al uber-cultureel gedragen, geduldig geluisterd naar gidsen die onverstaanbaar engels brabbelen en dé peruaanse soap gevolgd samen met 50 peruanen in polleria (kipperij) Los Angeles.
De tijd gaat snel, morgen naar Machu Pichu, maar nu eerst een biertje!
zondag 22 november 2009
Cafayate
We hebben een uitstapje gemaakt! Salta hebben we ingeruild voor het 180 km zuidelijker liggende Cafayate. Als je bekend bent in wijnen, zegt deze naam je genoeg. Cafayate staat namelijk bekend om haar Torrontes druiven. Een witte druif waarvan heeeerlijke fruitige droge witte wijn wordt gemaakt. (We gaan natuurlijk niet voor niets een paar daagjes de stad uit!)
Via een fantastische mooie route zijn we per bus naar Cafayate gereden. Droge rode bergen. Iedere berg heeft een andere kleur, andere steensoort, een andere vorm en structuur. Sommige lijken alsof ze uit laagjes zijn opgebouwd. Soms horizontaal, soms verticaal, alsof ze uit de grond zijn geschoten.
En dan is het ook nog zo verschrikkelijk droog onderweg, stoffig en verschrikkelijk warm. Hier en daar staat een cactus in bloei en dan vraag je je echt af waar die wijnvelden van die zo geprezen Torrontes druif in godsnaam kunnen zijn!
(Maar we hebben ze gevonden!!)
Cafayate zelf is ingeslapen, slaapt, of is gewoon erg rustig. Het is niet groot en alle toeristen kom je minimaal 2x tegen. Alles in het dorpje doet je een beetje denken aan witte wijn. Zelfs de kerk, die is precies die kleur geel van zoete witte wijn.. (Zou het iets met de plaatselijke specialiteit te maken hebben?)
We hadden een fantastsisch hostel, waar een oudere vrouw ons liefdevol ontving in een super schattige patio vol fruitbomen en wijnplanten. (Als iemand die kant op gaat, mail ons ff voor tips!Dit is er namelijk zeker een van!)
Je hebt genoeg Bodega´s in de buurt om je dagen zoet te houden, maar we hadden gehoord dat er in de buurt ook een waterval was. 1,5 uur lopen werd ons beloofd.. dat werden een paar uurtjes meer in de brandende zon, maar het was dan ook zeker de moeite waard;
Het was er prachtig. Nog nooit zoiets gezien. Hoge rode bergen, cactussen die tegen de rotsen opgroeien. In de valei groen, hoge gras planten, geurende kamille en het, steeds sterker, wordende beekje bestaande uit tientallen kleine watervalletjes.
Na een uur stroomopwaarts te hebben gelopen, kwamen we uit bij een paar poeltjes waar je ook kon zwemmen. Wat heerlijk was dat!!
Gelukkig konden we terug liften met een Argentijns echtpaar.. want we hadden ons weer top voorbereid en deze hele tocht afgelegd op onze slippertjes!
Onze hostess had een verrassing voor ons vanmorgen: een pot huisgemaakte sinaasappeljam!! En de dame van de confeteria op de hoek, wuifde ons uit met handkusjes toen we vetrokken met de bus terug naar Salta. Het is fijn om zulke lieve mensen te ontmoeten onderweg.
In Salta blijven we nog twee daagjes voordat we Bolivia ingaan. Het internet daar schijnt iets minder te werken dan in Argentinie, dus waarschijnlijk ff geen ge-spam meer van ons!
Hasta luego!
P.S. check onze foto´s in de rechter colom bij: ¨check onze fotoooos¨ :-)
Via een fantastische mooie route zijn we per bus naar Cafayate gereden. Droge rode bergen. Iedere berg heeft een andere kleur, andere steensoort, een andere vorm en structuur. Sommige lijken alsof ze uit laagjes zijn opgebouwd. Soms horizontaal, soms verticaal, alsof ze uit de grond zijn geschoten.
En dan is het ook nog zo verschrikkelijk droog onderweg, stoffig en verschrikkelijk warm. Hier en daar staat een cactus in bloei en dan vraag je je echt af waar die wijnvelden van die zo geprezen Torrontes druif in godsnaam kunnen zijn!
(Maar we hebben ze gevonden!!)
Cafayate zelf is ingeslapen, slaapt, of is gewoon erg rustig. Het is niet groot en alle toeristen kom je minimaal 2x tegen. Alles in het dorpje doet je een beetje denken aan witte wijn. Zelfs de kerk, die is precies die kleur geel van zoete witte wijn.. (Zou het iets met de plaatselijke specialiteit te maken hebben?)
We hadden een fantastsisch hostel, waar een oudere vrouw ons liefdevol ontving in een super schattige patio vol fruitbomen en wijnplanten. (Als iemand die kant op gaat, mail ons ff voor tips!Dit is er namelijk zeker een van!)
Je hebt genoeg Bodega´s in de buurt om je dagen zoet te houden, maar we hadden gehoord dat er in de buurt ook een waterval was. 1,5 uur lopen werd ons beloofd.. dat werden een paar uurtjes meer in de brandende zon, maar het was dan ook zeker de moeite waard;
Het was er prachtig. Nog nooit zoiets gezien. Hoge rode bergen, cactussen die tegen de rotsen opgroeien. In de valei groen, hoge gras planten, geurende kamille en het, steeds sterker, wordende beekje bestaande uit tientallen kleine watervalletjes.
Na een uur stroomopwaarts te hebben gelopen, kwamen we uit bij een paar poeltjes waar je ook kon zwemmen. Wat heerlijk was dat!!
Gelukkig konden we terug liften met een Argentijns echtpaar.. want we hadden ons weer top voorbereid en deze hele tocht afgelegd op onze slippertjes!
Onze hostess had een verrassing voor ons vanmorgen: een pot huisgemaakte sinaasappeljam!! En de dame van de confeteria op de hoek, wuifde ons uit met handkusjes toen we vetrokken met de bus terug naar Salta. Het is fijn om zulke lieve mensen te ontmoeten onderweg.
In Salta blijven we nog twee daagjes voordat we Bolivia ingaan. Het internet daar schijnt iets minder te werken dan in Argentinie, dus waarschijnlijk ff geen ge-spam meer van ons!
Hasta luego!
P.S. check onze foto´s in de rechter colom bij: ¨check onze fotoooos¨ :-)
donderdag 19 november 2009
Iguazu y Salta
Je stapt de bus in de bus op Retiro, het drukke busstation van Buenos Aires. Je hebt een nachtticket geboekt, want ook deze reis duurt weer aardig lang. Wanneer de krijsbabies, kettingrokers op de wc en verkoude bejaarde vrouwen hun slaap hebben gevonden, dut je eindelijk in.
Je wordt wakker; de sigaretten rook komt uit kieren van de WC deur, snotteren de oma´s hun roze katoenen zakdoekjes vol, maar je ontbijt bestaat uit chocolade koekjes (jee!).
Je schuift het gordijntje opzij en..
Palmbomen, groen groen groen langs de kant van de weg, fel gekleurde bloemen, tropische vogels, donkerrood zand, blauwe lucht, gekleurde hutjes, hier en daar een verdwaalde cactus, grote vlinders en je voelt de warmte door ´t raam en de airco heen.
´T lijkt wel een paradijsje! We zijn beland in t meest noord-westelijke puntje van Argentinië, Iquazu. We zijn hier voor een van de grootste toeristische trekplijsters van het land: de watervallen.
Het hele dorp Puerto Iquazu leeft van het toerisme. Óf je bent toerist, Óf je werkt in t toerisme. Alles was dus, zachtgezegd, MEGAtoeristisch. Zo ook ons hostel. We hadden het gevoel terug te zijn gekeerd in onze Salou, Kreta (je begrijpt ons punt) dagen. ´T leek meer op een Grand Dorado of Center Parks gebeuren, dan op een hostel in Argentinië. Naast de joelende Ieren, de schreeuwend dure wijn en de cd die op repeat stond met hitjes van Usher, Eifel 65 en Lady GaGa, had het gelukkig ook z´n voordelen.
Het had een heerlijk zwembad, hebben we de enige echt lekker zonnige dag heerlijk kunnen verbranden aan de rand ervan, en konden we sneaky meeeeten van het buffet omdat er toch teveel mensen waren.
DE WATERVALLEN
Je kunt de watervallen aan twee kanten bekijken: vanuit Brazilië (jeee! weer een stempel in ´t paspoort) en vanuit Argentinië.
Beide kanten waren adembenemend, maar vooral de Argentijnse kant doet ons nog nagenieten.
We werden met een hele hoop andere toeristen in een jeep gehezen. Gezellig, met z´n allen op van die bankjes. Een gids die over poema´s begint (gevolg; toeristen die alsmaar in de bosjes lopen te turen voor die ene poema die toch nooit komt..) over een aangelegd pad door de jungle rijden, naar de bootjes. ....en dan de bootjes... oi oi oi!
In een speedboot, in je bikini onder de watervallen door!!! Intens, mega, whaaaa, woooowww, overweldigend, adrenaline, eingelijk is het onbeschrijvelijk hoe die ervaring was.
Het Nationale Park van de Iquazu Falls is onzettend mooi, jungle, vlinders, veel vlinders, hagedissen, bloemen, maar.. ´t lijkt toch wel erg op de Efteling.. Nog net geen bij-twee-treinwagonnetjes-30-minuten-wachttijd-bij-drie-treinwagonnetjes-45-minuten-wachttijd-bordjes.. En jammer dat, net in zo´n rij, er een tropische bui losbarstte. We hebben t nog twee (!!) uur zingend in de regen uitgehouden, maar de temperature drop dwong ons terug naar ´t hostel. Daar hebben we een regenachtige middag op z´n vakantie-achtig´s doorgebracht..met veel rode wijn.
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Iguazu#
SALTA
17 november (elisabeth´s verjaardag, die erg geslaagd was dankzij: luke haar verrassing-slingers in de bus, het fantastische hostel waarin we terrecht kwamen, de lunch in de overdekte markt tussen alle locals met lekkere humitas, empañadas en literfles miiierzoete fanta, de verrassing van dorus en marko dat ze naar tokyo toe komen (!!!!!!!!!!!), de ober die ons een verjaardagstoetje gaf mét roze kaarsje, en niet te vergeten; het lampje op onze tafel die ons een goed disco gevoel bezorgde..) kwamen we aan in Salta.
Weer een totaal ander landschap, dor, geel, oker, stoffig, droog. De stad doet ontzettend spaans aan, een fijne sfeer en een ongelovelijke hitte. Siesta is hier echt een must, dus we gaan zo weer lekker ons bedje in. Heerlijk!
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Salta#
Morgenvroeg vertrekt onze bus naar Cafayate. Een stadje, 130 km ten zuiden van Salta, dat bekend is om zijn druiven (lees: droge witte wijn).
Maar vanavond nog ff wandelen over Plaza 9 de Julio, een Salta biertje drinken op een terrasje en genieten van alles om ons heen!
Hasta Luego!!
Je wordt wakker; de sigaretten rook komt uit kieren van de WC deur, snotteren de oma´s hun roze katoenen zakdoekjes vol, maar je ontbijt bestaat uit chocolade koekjes (jee!).
Je schuift het gordijntje opzij en..
Palmbomen, groen groen groen langs de kant van de weg, fel gekleurde bloemen, tropische vogels, donkerrood zand, blauwe lucht, gekleurde hutjes, hier en daar een verdwaalde cactus, grote vlinders en je voelt de warmte door ´t raam en de airco heen.
´T lijkt wel een paradijsje! We zijn beland in t meest noord-westelijke puntje van Argentinië, Iquazu. We zijn hier voor een van de grootste toeristische trekplijsters van het land: de watervallen.
Het hele dorp Puerto Iquazu leeft van het toerisme. Óf je bent toerist, Óf je werkt in t toerisme. Alles was dus, zachtgezegd, MEGAtoeristisch. Zo ook ons hostel. We hadden het gevoel terug te zijn gekeerd in onze Salou, Kreta (je begrijpt ons punt) dagen. ´T leek meer op een Grand Dorado of Center Parks gebeuren, dan op een hostel in Argentinië. Naast de joelende Ieren, de schreeuwend dure wijn en de cd die op repeat stond met hitjes van Usher, Eifel 65 en Lady GaGa, had het gelukkig ook z´n voordelen.
Het had een heerlijk zwembad, hebben we de enige echt lekker zonnige dag heerlijk kunnen verbranden aan de rand ervan, en konden we sneaky meeeeten van het buffet omdat er toch teveel mensen waren.
DE WATERVALLEN
Je kunt de watervallen aan twee kanten bekijken: vanuit Brazilië (jeee! weer een stempel in ´t paspoort) en vanuit Argentinië.
Beide kanten waren adembenemend, maar vooral de Argentijnse kant doet ons nog nagenieten.
We werden met een hele hoop andere toeristen in een jeep gehezen. Gezellig, met z´n allen op van die bankjes. Een gids die over poema´s begint (gevolg; toeristen die alsmaar in de bosjes lopen te turen voor die ene poema die toch nooit komt..) over een aangelegd pad door de jungle rijden, naar de bootjes. ....en dan de bootjes... oi oi oi!
In een speedboot, in je bikini onder de watervallen door!!! Intens, mega, whaaaa, woooowww, overweldigend, adrenaline, eingelijk is het onbeschrijvelijk hoe die ervaring was.
Het Nationale Park van de Iquazu Falls is onzettend mooi, jungle, vlinders, veel vlinders, hagedissen, bloemen, maar.. ´t lijkt toch wel erg op de Efteling.. Nog net geen bij-twee-treinwagonnetjes-30-minuten-wachttijd-bij-drie-treinwagonnetjes-45-minuten-wachttijd-bordjes.. En jammer dat, net in zo´n rij, er een tropische bui losbarstte. We hebben t nog twee (!!) uur zingend in de regen uitgehouden, maar de temperature drop dwong ons terug naar ´t hostel. Daar hebben we een regenachtige middag op z´n vakantie-achtig´s doorgebracht..met veel rode wijn.
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Iguazu#
SALTA
17 november (elisabeth´s verjaardag, die erg geslaagd was dankzij: luke haar verrassing-slingers in de bus, het fantastische hostel waarin we terrecht kwamen, de lunch in de overdekte markt tussen alle locals met lekkere humitas, empañadas en literfles miiierzoete fanta, de verrassing van dorus en marko dat ze naar tokyo toe komen (!!!!!!!!!!!), de ober die ons een verjaardagstoetje gaf mét roze kaarsje, en niet te vergeten; het lampje op onze tafel die ons een goed disco gevoel bezorgde..) kwamen we aan in Salta.
Weer een totaal ander landschap, dor, geel, oker, stoffig, droog. De stad doet ontzettend spaans aan, een fijne sfeer en een ongelovelijke hitte. Siesta is hier echt een must, dus we gaan zo weer lekker ons bedje in. Heerlijk!
FOTO´S: http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Salta#
Morgenvroeg vertrekt onze bus naar Cafayate. Een stadje, 130 km ten zuiden van Salta, dat bekend is om zijn druiven (lees: droge witte wijn).
Maar vanavond nog ff wandelen over Plaza 9 de Julio, een Salta biertje drinken op een terrasje en genieten van alles om ons heen!
Hasta Luego!!
maandag 9 november 2009
Patagonie
We zijn weer terug in de warmte van Buenos Aires, dat betekend weer een normaal werkende computer en dus een nieuwe update mét foto´s!
We hebben de afgelopen 2 weken als mallen door patagonie gereisd. Hebben van de 13 dagen 88 uur in de bus gezeten en 4 plaatsen aangedaan. Maar om t ff samen te vatten: superduperhangpang mooi.
Na de wijnen van Mendoza (http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Mendoza)zijn we, per bus (die zijn goed luxe, heel fijn en inclusief bingo!!), naar Bariloche gereisd.
Bariloche
Ligt in het zogenaamde Lake District. Het lijkt erg veel op de Alpen, inclusief chocolade, chocomelk (maar dan nog lekkerder met dulche de leche en vanilleroom), st. Bernard honden, kabelbanen, chalets, sneeuw, maar nog net geen edelweis gezien..
We zijn hier ook goed actief geweest. Een tocht van 25 km met de mountainbike (veel bergen, dus ook veel berg op..) door de omgeving. Ontzettend mooi! Helder blauwe meren, bossen, ´hidden´ lakes en afgelegen rotsstrandjes..
De volgende dag ook nog een kleine hike, met aan het einde een confeteria met taartjes en... warme chocomel!
We hadden veel mazzel met t weer, het had er namelijk 2 weken geregend, maar wij namen, natuurlijk de zon mee!
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Bariloche#
El calafate
De busreis naar El calafate duurde 29 uur. Van die 29 uur hebben we elke seconde (bijna dan..) uit t raam gekeken, want wat was het er mooi! Kijk maar naar de foto´s.. Eingelijk onbeschrijvelijk..
El Calefate zelf was niet heel interessant. Er liepen belachelijk veel hollanders, van die echte, weet je wel ;-)
Het was er erg duur en toeristisch, maar ook hier hebben we genoten van de flamingo´s (jep..), ijsjes en warme chocolademelk.
We hebben een excursie gedaan naar de Perito Moreno (=gletsjer) en hebben zelfs stukken van het ijs in t water zien en horen vallen. Maar na een uur naar een muur van ijs te hebben gekeken, zijn we maar dikke duitsers gaan kijken in het restaurantje ter plekke.. was ook leuk..
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/ElCalafate#
Ushuaia
Veel toeristen reizen voor een lange tijd (in ieder geval langer dan wij) door Patagonie. Wij niet. Wij hebben dus ook geen afritsbroeken, bergschoenen, kompassen of zuidpoolslaapzakken mee..
Wij liepen gezellig met onze gekleurde gympen en al onze zomerjurkjes over elkaar heen door Vuurland aka Tierra del Fuego aka Fin del Mundo.
Overal oproepen voor last minute reizen naar antartica op straat en besneeuwde bergtoppen die nu toch wel erg dicht bij kwamen. 4 graden overdag en een goeie portie nachtvorst.
maarrrr wel pinquins! en zeeleeuwen! en een prachtig natuurgebied!
Het is wonderbaarlijk hoe mooi de natuur kan zijn, en dan kom je eignelijk pas achter dat je dat in Nederland niet meer zo vindt.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Ushuaia#
Back in BA
Net op tijd voor Creamfields, dat uiteindelijk niet door ging, kwamen we zaterdag weer aan in BA. Het voelde een beetje als thuiskomen; weten welke bus je moet pakken, waar je hostel is, de supermarkt enz.
Na het backpakkers gedoe in patagonie, hadden we weer veel zin om te gaan stappen..
Eerst heerlijke lomo wezen eten met een paar vrienden van luke uit haarlem, om daarna te belanden in de cocoliche.. bizarre maar hele vette club.. kwamen we ook daniel tegen (klasgenootje van elisabeth van de basisschool) die samen met zn vriendinnetje een appartement huurt waar we van de ochtendzon hebben kunnen genieten op het dakterras.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/BackInBA#
we vermaken ons nog steeds helemaal super. Hebben vanmorge de bus geboekt om naar iguazu te gaan en zullen vandaar uit verder reizen naar Boliva.
chau!
We hebben de afgelopen 2 weken als mallen door patagonie gereisd. Hebben van de 13 dagen 88 uur in de bus gezeten en 4 plaatsen aangedaan. Maar om t ff samen te vatten: superduperhangpang mooi.
Na de wijnen van Mendoza (http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Mendoza)zijn we, per bus (die zijn goed luxe, heel fijn en inclusief bingo!!), naar Bariloche gereisd.
Bariloche
Ligt in het zogenaamde Lake District. Het lijkt erg veel op de Alpen, inclusief chocolade, chocomelk (maar dan nog lekkerder met dulche de leche en vanilleroom), st. Bernard honden, kabelbanen, chalets, sneeuw, maar nog net geen edelweis gezien..
We zijn hier ook goed actief geweest. Een tocht van 25 km met de mountainbike (veel bergen, dus ook veel berg op..) door de omgeving. Ontzettend mooi! Helder blauwe meren, bossen, ´hidden´ lakes en afgelegen rotsstrandjes..
De volgende dag ook nog een kleine hike, met aan het einde een confeteria met taartjes en... warme chocomel!
We hadden veel mazzel met t weer, het had er namelijk 2 weken geregend, maar wij namen, natuurlijk de zon mee!
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Bariloche#
El calafate
De busreis naar El calafate duurde 29 uur. Van die 29 uur hebben we elke seconde (bijna dan..) uit t raam gekeken, want wat was het er mooi! Kijk maar naar de foto´s.. Eingelijk onbeschrijvelijk..
El Calefate zelf was niet heel interessant. Er liepen belachelijk veel hollanders, van die echte, weet je wel ;-)
Het was er erg duur en toeristisch, maar ook hier hebben we genoten van de flamingo´s (jep..), ijsjes en warme chocolademelk.
We hebben een excursie gedaan naar de Perito Moreno (=gletsjer) en hebben zelfs stukken van het ijs in t water zien en horen vallen. Maar na een uur naar een muur van ijs te hebben gekeken, zijn we maar dikke duitsers gaan kijken in het restaurantje ter plekke.. was ook leuk..
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/ElCalafate#
Ushuaia
Veel toeristen reizen voor een lange tijd (in ieder geval langer dan wij) door Patagonie. Wij niet. Wij hebben dus ook geen afritsbroeken, bergschoenen, kompassen of zuidpoolslaapzakken mee..
Wij liepen gezellig met onze gekleurde gympen en al onze zomerjurkjes over elkaar heen door Vuurland aka Tierra del Fuego aka Fin del Mundo.
Overal oproepen voor last minute reizen naar antartica op straat en besneeuwde bergtoppen die nu toch wel erg dicht bij kwamen. 4 graden overdag en een goeie portie nachtvorst.
maarrrr wel pinquins! en zeeleeuwen! en een prachtig natuurgebied!
Het is wonderbaarlijk hoe mooi de natuur kan zijn, en dan kom je eignelijk pas achter dat je dat in Nederland niet meer zo vindt.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Ushuaia#
Back in BA
Net op tijd voor Creamfields, dat uiteindelijk niet door ging, kwamen we zaterdag weer aan in BA. Het voelde een beetje als thuiskomen; weten welke bus je moet pakken, waar je hostel is, de supermarkt enz.
Na het backpakkers gedoe in patagonie, hadden we weer veel zin om te gaan stappen..
Eerst heerlijke lomo wezen eten met een paar vrienden van luke uit haarlem, om daarna te belanden in de cocoliche.. bizarre maar hele vette club.. kwamen we ook daniel tegen (klasgenootje van elisabeth van de basisschool) die samen met zn vriendinnetje een appartement huurt waar we van de ochtendzon hebben kunnen genieten op het dakterras.
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/BackInBA#
we vermaken ons nog steeds helemaal super. Hebben vanmorge de bus geboekt om naar iguazu te gaan en zullen vandaar uit verder reizen naar Boliva.
chau!
woensdag 28 oktober 2009
La Boca Junoirs vs.Riverplate
Hola Hola!
Weer tijd voor een berichtje vanaf andere kant van onze mooie planeet. Tis vandaag wi wa warm. Tegen de 30 graden, dus lekker hangen in de hangmat weer.
We zijn ondertussen aangekomen in Mendoza. Een stadje ten 1054 km westen van BA. Tegen de Andes aan. Leuk stadje, fijne wijnboederijen met even fijne wijnproeverijen (vooral de Malbec is onze favoriet. Evenals de Santa Julia, Trapiche, Tempus Alba, El Cerno, Di Tomaso, Vitandes, Carinea.. tja... uh.. Ook de ibuprofen doet t goed.)
Vanavond vertrekken we hier weer met de bus naar Bariloche. T schijnt er superduperhangpang mooi te zijn, leuk en gezellig, met veel lekkere ijsjes en zwitserse chocolade, dus we zijn benieuwd.
Maar voordat het zover is; een update van de afgelopen dagen. Want we hebben t een en ander meegemaakt.
(ik vraag net aan een jongen die op een gitaar aant tokkelen is wat voorn dag het vandaag is.. dat kan hij niet beantwoorden.. zo gaat dat dus hier... )
Zondag. De dag van de voetbal.
Voetbal is hier net zo hysterisch als, pak m weg, Engeland. We hadden kaartjes gekocht via ons hostel. Voor een belachelijk bedrag voor Argentijnen, maar nog redelijk voor ons verwende hollanders.
De wedstrijd Riverplate tegen La Boca Juniors is net zoiets als Ajax tegen Feyenoord. Maar net wat anders, tel de passie die hooligans hebben voor hun club, de Argentijnse passie en manie bij elkaar op.. x 100 en dan kom je in de buurt..
We konden gratis meeliften naar het stadion met Berend, Erik en Dennis, bekenden van Luke uit Amsterdam. Die toevallig ook in BA waren en die we, nog toevalliger, waren tegen gekomen toen we bij La Cabrera aant wachten waren op een tafel.
(Thnx nog voor de tip! We hebben nog nooit, en zullen ook nooit meer, zo´n gigantisch stuk vleesch op ons bord krijgen en heeelemaal opeten. Het was HEERLIJK!!!)
Bij het stadion bleken we kaartje te hebben in het vak onder de ´F site´(= stelletje gekken waarbij de liefde voor hun club uit de porien stroomt). Dus daar stonden we met z´n tweeen. Tussen de Argentijnen. Te kijken waar de *piep* we nu weer in terrecht waren gekomen. Avel, een Argentijn die journalistiek had gestudeerd in Oxford, heeft ons op sleeptouw genomen en ons alles verteld over Riverplate, de liedjes (we hebben heel hard meegezongen), het team, de scheldwoorden (we hebben heeeeel goed ons best gedaan!!) de keeper, Rosales (Ajax, red.), La boracha de la tablo (ofzo iets...), ons rechter armpje dat we steeds in de lucht moesten slaan,
Het is onbeschrijfelijk wat er gebeurde toen de wedstrijd begon en de spelers opkwamen. Papier, slingers, vuurwerk, klappers, rookbommen.. pfff! Wat een ervaring, wat een passie en wat intense belevenis.
Er zijn veel verschillen met Nederlandse wedstrijden. Zo i zo is het mega beveiligd hier. De supporters van beide partijen kunnen niet bij elkaar komen, overal ME achtige mannetjes, contstante toestroom van ijsjes op de tribune, heel veel Riverplate tatoos gezien (maar dat zal thuis niet anders zijn), je mag het stadion niet verlaten voordat de tegenpartij helemaal weg is...dus we hadden biiiiijna onze bus richting Mendoza gemist.
Maar net niet helemaal, dus kunnen we jullie heel veel kusjes geven vanuit het zonnige argentinie.
p.s. Helaas pindakaas, kunnen we de prachtige foto´s en filmpjes niet uploaden, maar zodra het kan zetten we ze op de site, want willen het graag metjullie delen...:-)
Weer tijd voor een berichtje vanaf andere kant van onze mooie planeet. Tis vandaag wi wa warm. Tegen de 30 graden, dus lekker hangen in de hangmat weer.
We zijn ondertussen aangekomen in Mendoza. Een stadje ten 1054 km westen van BA. Tegen de Andes aan. Leuk stadje, fijne wijnboederijen met even fijne wijnproeverijen (vooral de Malbec is onze favoriet. Evenals de Santa Julia, Trapiche, Tempus Alba, El Cerno, Di Tomaso, Vitandes, Carinea.. tja... uh.. Ook de ibuprofen doet t goed.)
Vanavond vertrekken we hier weer met de bus naar Bariloche. T schijnt er superduperhangpang mooi te zijn, leuk en gezellig, met veel lekkere ijsjes en zwitserse chocolade, dus we zijn benieuwd.
Maar voordat het zover is; een update van de afgelopen dagen. Want we hebben t een en ander meegemaakt.
(ik vraag net aan een jongen die op een gitaar aant tokkelen is wat voorn dag het vandaag is.. dat kan hij niet beantwoorden.. zo gaat dat dus hier... )
Zondag. De dag van de voetbal.
Voetbal is hier net zo hysterisch als, pak m weg, Engeland. We hadden kaartjes gekocht via ons hostel. Voor een belachelijk bedrag voor Argentijnen, maar nog redelijk voor ons verwende hollanders.
De wedstrijd Riverplate tegen La Boca Juniors is net zoiets als Ajax tegen Feyenoord. Maar net wat anders, tel de passie die hooligans hebben voor hun club, de Argentijnse passie en manie bij elkaar op.. x 100 en dan kom je in de buurt..
We konden gratis meeliften naar het stadion met Berend, Erik en Dennis, bekenden van Luke uit Amsterdam. Die toevallig ook in BA waren en die we, nog toevalliger, waren tegen gekomen toen we bij La Cabrera aant wachten waren op een tafel.
(Thnx nog voor de tip! We hebben nog nooit, en zullen ook nooit meer, zo´n gigantisch stuk vleesch op ons bord krijgen en heeelemaal opeten. Het was HEERLIJK!!!)
Bij het stadion bleken we kaartje te hebben in het vak onder de ´F site´(= stelletje gekken waarbij de liefde voor hun club uit de porien stroomt). Dus daar stonden we met z´n tweeen. Tussen de Argentijnen. Te kijken waar de *piep* we nu weer in terrecht waren gekomen. Avel, een Argentijn die journalistiek had gestudeerd in Oxford, heeft ons op sleeptouw genomen en ons alles verteld over Riverplate, de liedjes (we hebben heel hard meegezongen), het team, de scheldwoorden (we hebben heeeeel goed ons best gedaan!!) de keeper, Rosales (Ajax, red.), La boracha de la tablo (ofzo iets...), ons rechter armpje dat we steeds in de lucht moesten slaan,
Het is onbeschrijfelijk wat er gebeurde toen de wedstrijd begon en de spelers opkwamen. Papier, slingers, vuurwerk, klappers, rookbommen.. pfff! Wat een ervaring, wat een passie en wat intense belevenis.
Er zijn veel verschillen met Nederlandse wedstrijden. Zo i zo is het mega beveiligd hier. De supporters van beide partijen kunnen niet bij elkaar komen, overal ME achtige mannetjes, contstante toestroom van ijsjes op de tribune, heel veel Riverplate tatoos gezien (maar dat zal thuis niet anders zijn), je mag het stadion niet verlaten voordat de tegenpartij helemaal weg is...dus we hadden biiiiijna onze bus richting Mendoza gemist.
Maar net niet helemaal, dus kunnen we jullie heel veel kusjes geven vanuit het zonnige argentinie.
p.s. Helaas pindakaas, kunnen we de prachtige foto´s en filmpjes niet uploaden, maar zodra het kan zetten we ze op de site, want willen het graag metjullie delen...:-)
vrijdag 23 oktober 2009
¡Hola!
Nu we nog redelijk goed internet hebben en nog heerlijk alles met jullie kunnen delen.. krijgen jullie hier alweer een update uit suden van onze planeet:
Na een paar dagen in San Telmo te zijn gebleven, zijn we nu verhuisd naar de andere kant van de stad: Palermo. WoW! Dit is meer ons ding, heel veel leuke kleine boutiquejes (ze zijn te mooi om voor gewone winkels door te gaan), restaurantjes, kleinere gekleurde huisjes, parkjes, straatjes met kinderkopjes en leuke barretjes..
Ondertussen hebben we al super veel gedaan, en kunnen we uren erover door typen.. dus hierbij een paar puntjes:
- La Boca, de volkswijk, en het stadion van de Boca Juniors bezocht. Cool cool cool
- Museum national bellas artes, gratis (!) maar tikkeltje saai.. het was trouwens onze eerste echte regendag. met bakken uit de lucht. dus vandaar maar een musuemdagje van gemaakt..
- Cemetario de Recoletta, een kerkhof als een dorp, kleine mausoleums, incl. het graf van Evita. Leek een beetje op die begraafplaats in parijs, maar zijn de naam daarvan ff kwijt..
- Voor de rest verwijzen we jullie door naar de foto´s, die zeggen waarschijnlijk meer dan we kunnen vertellen op dit moment (daarnaast zitten we samen op een stoeltje, en begint de andere bil zeer te doen... )
Het plan is om zondagnacht de bus te pakken naar Mendoza, ten westen van Buenos Aires, bijna tegen de Chileense grens, daar een paar dagen te blijven en door te reizen naar het zuiden via Bariloche, naar El Calafate, Puento Moreno naar Ushuaia, om 7 november weer terug te zijn in BA.
We vallen weer met onze poezelige neusjes in de boter, want het is hier South American Music Conference (klinkt misschien welbekend voor deze en genen), dus jullie begrijpen.. graag pikken we daar een graantje van mee op Creamfields.
(wie geinteresseerd is in de superduperhangpang vette line up verwijzen we door naar http://www.creamfields.com.ar/
Na een paar dagen in San Telmo te zijn gebleven, zijn we nu verhuisd naar de andere kant van de stad: Palermo. WoW! Dit is meer ons ding, heel veel leuke kleine boutiquejes (ze zijn te mooi om voor gewone winkels door te gaan), restaurantjes, kleinere gekleurde huisjes, parkjes, straatjes met kinderkopjes en leuke barretjes..
Ondertussen hebben we al super veel gedaan, en kunnen we uren erover door typen.. dus hierbij een paar puntjes:
- La Boca, de volkswijk, en het stadion van de Boca Juniors bezocht. Cool cool cool
- Museum national bellas artes, gratis (!) maar tikkeltje saai.. het was trouwens onze eerste echte regendag. met bakken uit de lucht. dus vandaar maar een musuemdagje van gemaakt..
- Cemetario de Recoletta, een kerkhof als een dorp, kleine mausoleums, incl. het graf van Evita. Leek een beetje op die begraafplaats in parijs, maar zijn de naam daarvan ff kwijt..
- Voor de rest verwijzen we jullie door naar de foto´s, die zeggen waarschijnlijk meer dan we kunnen vertellen op dit moment (daarnaast zitten we samen op een stoeltje, en begint de andere bil zeer te doen... )
Het plan is om zondagnacht de bus te pakken naar Mendoza, ten westen van Buenos Aires, bijna tegen de Chileense grens, daar een paar dagen te blijven en door te reizen naar het zuiden via Bariloche, naar El Calafate, Puento Moreno naar Ushuaia, om 7 november weer terug te zijn in BA.
We vallen weer met onze poezelige neusjes in de boter, want het is hier South American Music Conference (klinkt misschien welbekend voor deze en genen), dus jullie begrijpen.. graag pikken we daar een graantje van mee op Creamfields.
(wie geinteresseerd is in de superduperhangpang vette line up verwijzen we door naar http://www.creamfields.com.ar/
Hierbij de link
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Dag3456En7#voor onze plaatjes, en wij gaan ons verder storten in het bruisende BA.
kussies en chau!!
maandag 19 oktober 2009
jeeejj!
Na een lange chille vlucht en een lekker diner op Heathrow (thnx papa en mama voor de ponden), zijn we aangekomen in BA.
Wat een stad! T lijkt soms alsof je in Barca loopt, dan weer in Parijs, dan weer in Mexico.. bizar en mooi. (En als er dan een lelijk gebouw tussen staat, vinden wij dat ook mooi.,. :-)
De eerste dag lekker rondgelopen door t centrum (daar hoeven we nu ook niet meer heen, want veel verschillen met de kalverstraat heeft het niet, om de 5 meter dezelfde winkel), casa rosada van buiten en binnen gezien (welbekend van het balkonnetje van evita), en de grote cathedraal.
We vielen met onze neus in de boter: direct midden in processie terrecht te komen van allerlei volkeren met kleurrijke kleren en hoeden met strikken en versiersels, glitters etc.
De stad leeft echt hier.
Savonds hadden we het welbekende plan om naar bed te gaan, voelden toch de lange reis, en enig spoortje van de jetlag.. maar helaas.. peanutbutter..
Overgehaald voor één enkel biertje.. wat 12 uur later eindige in een of ander casino op een boot.. en dan konden we na 29uur toch eindelijk ons bedje in.. ( om er vervolgens 4 uur later weer naast te staan..) en nee.. papa´s en mama´s, we zijn niet met enge mannen mee geweest.. :-)
Gisteren was het zondag en zijn we naar San Telmo geweest. Bekend om zijn zondagmarkt met antiek (yeah right..toeristen antiek..) en tango op straat.
We hebben er de hele dag rondgelopen. Het was heerlijk. Op elke straathoek een muziek iets: tango, dan weer spaanse gitaar en dan weer een of andere trommel groep. We hebben de lekkerste ijsjes gegeten, ook niet onbelangrijk en na onze voetjes moe te hebben gelopen, om 10 uur ons bedje in gegaan..
Het hostelleven bevalt tot nu toe prima, thanx to the oordoppen.
Vandaag gaan we verder struinen.. kijken wat deze stad nog meer te bieden heeft. We hebben t gevoel dat we eingelijk steeds rond leidse en rembrand gelopen hebben, gister de jordaan zijn ingeweest en dan vandaag lekker de pijp in duiken: Palermo.
We hebben trouwens echt genoten van alle briefjes, dingetjes, verrassinkjes, lucky charms, kussenslopen, boekjes, snoepjes, foto´s etc. (je hoor t, onze backpack´s zitten al vol.. hihi)
Lieve allemaal, we vermaken ons super, gaan lekker veel vlees eten, en denken aan jullie.
kussies!!!
check the pics!!!
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Dag1En2#
Wat een stad! T lijkt soms alsof je in Barca loopt, dan weer in Parijs, dan weer in Mexico.. bizar en mooi. (En als er dan een lelijk gebouw tussen staat, vinden wij dat ook mooi.,. :-)
De eerste dag lekker rondgelopen door t centrum (daar hoeven we nu ook niet meer heen, want veel verschillen met de kalverstraat heeft het niet, om de 5 meter dezelfde winkel), casa rosada van buiten en binnen gezien (welbekend van het balkonnetje van evita), en de grote cathedraal.
We vielen met onze neus in de boter: direct midden in processie terrecht te komen van allerlei volkeren met kleurrijke kleren en hoeden met strikken en versiersels, glitters etc.
De stad leeft echt hier.
Savonds hadden we het welbekende plan om naar bed te gaan, voelden toch de lange reis, en enig spoortje van de jetlag.. maar helaas.. peanutbutter..
Overgehaald voor één enkel biertje.. wat 12 uur later eindige in een of ander casino op een boot.. en dan konden we na 29uur toch eindelijk ons bedje in.. ( om er vervolgens 4 uur later weer naast te staan..) en nee.. papa´s en mama´s, we zijn niet met enge mannen mee geweest.. :-)
Gisteren was het zondag en zijn we naar San Telmo geweest. Bekend om zijn zondagmarkt met antiek (yeah right..toeristen antiek..) en tango op straat.
We hebben er de hele dag rondgelopen. Het was heerlijk. Op elke straathoek een muziek iets: tango, dan weer spaanse gitaar en dan weer een of andere trommel groep. We hebben de lekkerste ijsjes gegeten, ook niet onbelangrijk en na onze voetjes moe te hebben gelopen, om 10 uur ons bedje in gegaan..
Het hostelleven bevalt tot nu toe prima, thanx to the oordoppen.
Vandaag gaan we verder struinen.. kijken wat deze stad nog meer te bieden heeft. We hebben t gevoel dat we eingelijk steeds rond leidse en rembrand gelopen hebben, gister de jordaan zijn ingeweest en dan vandaag lekker de pijp in duiken: Palermo.
We hebben trouwens echt genoten van alle briefjes, dingetjes, verrassinkjes, lucky charms, kussenslopen, boekjes, snoepjes, foto´s etc. (je hoor t, onze backpack´s zitten al vol.. hihi)
Lieve allemaal, we vermaken ons super, gaan lekker veel vlees eten, en denken aan jullie.
kussies!!!
check the pics!!!
http://picasaweb.google.com/luukenliesopreis/Dag1En2#
Abonneren op:
Posts (Atom)
