zaterdag 30 januari 2010

Fillepijnen

We hebben vernomen dat het aardig fris is in ‘t Nederlandse, dus hopen we dat we jullie hiermee een beetje warmte kunnen toesturen..


De rijstterrassen van Banaue en Batad

Na ruim anderhalve week op onze princessekontjes te hebben gezeten, werd het weer tijd voor actie in de tent. Met onze gebruinde voetjes en roze gelakte teennageltjes waren we weer klaar om op avontuur te gaan.
9 uur rijden, ten noord-oosten van Manilla, ligt Banaue. Een dorp dat bekend is om haar rijst terrassen. Naast deze bezienswaardigheid is het er grauw, vies en lelijk. Betonnen huizen, vieze steegjes en een karaokebar waar je van mijlen ver, midden op de dag, zatlappen kan horen meeblèren. (Dát had dan weer z’n charme..)
Batad, een gat iets verder op, was anders. Heel anders.
Na een uur (hobbeldebobbel) met de tricycle, een uur naar boven lopen (sorrie, Híííken) en dan een uur naar beneden Híííken, kwamen we aan in Batad. Geen elektriciteit, geen stromend water, in de verste verte geen verkeer.. Enkel en alleen rijst terrassen… Een amphitheater van rijstterrassen. Wel 100 boven elkaar gestapeld, de lucht die in het water weerspiegeld, alleen het geluid van vogels en een paar mensen beneden in’t dorpje. Palmbomen die uitsteken tussen de huisjes van golfplaten en ver weg een waterval. Zucht.. wat was het daar mooi!
De terugweg naar Manilla verliep een stuk voorspoediger dan de heen weg; een bus met roze gordijntjes, papieren ananassen en de hele nacht boybands (BSB, Blue, Boyzone, Westlife, enz. enz.) doet het erg goed bij ons. Beter dan de honderden kakkerlakken en een airco op Hollandsche wintertemperaturen op de heenweg..

Palawan
Zee, strand en palmbomen.. maar helaas ook regen. Veel regen...fijn. Niet precies wat we in gedachten hadden toen we het vliegtuig uitstapten. (Wel kwamen hier dan eindelijk onze in Cusco gekochte poncho’s eindelijk van pas..)
Gelukkig was onze eerste bestemming de onderground river in Sabang, en laat je daar nou geen zon voor nodig hebben.
Een gammel bootje met dikke en zware toeristen en een klein Fillepijns gidsje, die iedere zin herhaald: “Maam, Sharon Stone formation, Maam. Sir, Sharon Stone formation, Sirrrr” (Ook hier staat alles op repeat). In iedere limestone formation hadden ze wel iets bedacht. Alles kwam voorbij: van Sharon Stone tot hamers, van Jezus tot papayas. “Maam, papaya formation, Maam. Sir, papaya formation, Sirrrr”
Als je in Port Barton uit de Van stapt en Sabrina met ‘Boys Boys Boys’ uit de stereo hoort komen, weet je dat je een fijn resortje hebt gevonden. Een paar uur later zaten we dan dus ook heerlijk verse krab te eten, aan zee, biertje erbij en meeblèrend met 2unlimited.
Volgende ochtend vroeg doorgereden naar El Nido, waar we de laatste 4 dagen van onze Palawan week uber chill hebben doorgebracht. Eiland hopping till you’re dropping, tropische paradijsjes, snorkelen in lagoons met Nemo (en heel veel andere felgekleurde visjes), verbrandde ruggetjes, kokosnoten met een rietje… :-)
Onze cottage was allerschattigst en onze buren Russische zuiplappen (of is dat een pleonasme?) met een eigen stereo en ipod vol russische slagerachtige ellende… tja..
Dus hebben we de laatste dag scooters gehuurd. Een dorp iets verder op had een Ati Ati Hat festival; een gelegenheid om jezelf zwart te smincken, kinderoptocht te houden, goed veel zuipen (voor de plaatselijke bevolking natuuurlijk ;-) en hanengevechten.. Iets raars, verschikkelijk wreed en wat eindigd in een dooie haan en een beteuterd baasje.(Zouden ze die dooie haan nou uiteindelijk opeten?)
Diezelfde middag doorgereden naar het mooiste strand van Palawan. Vorm van een hoefijzer, palmbomen, een paar hutjes en een leeg, wit zandstrand. De perfecte plek om met de scooter overheen te crossen! Jippie! Dat was VET!!

Boracay

Van alternatief, simpel en chill, naar het bruisende toeristische strandoort van de Fillies. Een ‘kleine’ omwenteling..
Een prachtig wit wit wit poederfijn zandstrand met palmbomen aan de rand, zoals je alleen in sprookjes, piratenverhalen of plaatjes van Robinson Crusoe ziet. Helaas leven we hier in het jaar 2010 en vormen Petrov uit Russia, Sui uit Japan und Dieter aus das Ruhrgebied met hun families één grote stoet in de verlichting van alle restaurants en winkeltjes. Het voordeel daarvan is dat we gewoon lekker een frappucino kunnen halen bij de Starbucks.
Dus hebben we gedaan wat iedereen hier doet: bruin worden en feesten. 2 dingen waar we, natuurlijk, uitstekend in geslaagd zijn.
De eerste paar nachten verbleven we in het allerschattigste Frendz Resort (thnx Aad, Paul, voor de tip,het was er erg fijn), maar de laatste paar nachten hebben we onze oude princessen gedaanten weer opgepakt en mochten we komen logeren in het Ambassador in Paradise. (thnx Joop, het was super!)
Na een week was het mooi geweest met het reuzenrad, The Hobbit Place (waar dus echt alleen hobbits in de bediening werken) en alle dames van lichte zede… Terug naar Manilla en nog even alle energie sparen voor onze volgende bestemming; Tokyo Japan!

zondag 3 januari 2010

Half way around the Globe

Reizen blijft een verbazingwekkend fenomeen. Dat je in 36 uur meer dan 10.000 km kan afleggen, 3 verschillende continenten bezoekt, 3 verschillende culturen, 3 talen, 3 munteenheden, 3 tijdzones, maar de starbucks koffie overal het zelfde blijft..

We hebben nog een restje Peru voor jullie in de aanbieding, 'LA in a Day' en een fantastisch oud en nieuw in Manilla.

Huacachina
Stel je een oase in de woestijn voor. Zo eentje uit de verhalen van duizend-en-een-nacht, maar dan met toeristen. Dan zie Huacachina voor je.
Hoge zandduinen omringen de ouderwetse hotels, die palmbomen omringen, die het meer omringen. Een oude badplaats met veel, heel veel vergane glorie. Verloederde badhokjes, een verlate boulevard en kapotte bankjes verraden dat het er ooit heel chique is geweest.
We hebben onze tijd hier zeer nuttig besteed, aan het zwembad in de zon en met een buggytour door de inmense zandduinen.

Lima
In Lima hebben we een zoektocht gehouden naar het ultieme kerstgevoel. Dat strandde bij een passievruchten ijsje met uitzicht op zee en 'let it snow, let it snow, let it snow' uit de speakers..
Ons hostel had wel het een en ander geregeld: een kerstdiner, kerstvuurwerk, kerstenthousiasme en een heus kerstavontuur waar een bezoekje aan het ziekenhuis (iets met hechtingen en heel veel gegiechel) deel van uit maakte. Gelukkig konden we daarna weer gezellig verder kerstdansen in de kerstdisco.
Tweede kerstdag hebben we ons al voor dag en dauw in een heel klein taxietje gestopt. Om, ongewassen en met een goeie kerstkater aan te komen in... tadadadadada..... het Sheraton! Wat een heerlijkheid! Even geen stinkende dorms, snurkende en winden latende mannen of wildplassende roomies. Nu is het tijd voor flatscreen tv's, een bad, king size bedden en een onbijtbuffet waar je U tegen zegt. We hebben heerlijk genoten! Thanx westergas!!!

LA
Uren wachten op koffers door verscherpte veiligheidsmaatregelen, extra bodyscan, disney-achtige busrit, Union station, opgepikt worden door een echte LA'er, Echo, Echo park, Sunset Boulevard, midnight snack in een echte amerikaanse diner, free refills, mega porties, sleepover in LA, coffeebar, soja latte, espresso, uber trendy LA tiepies met laptop en rayban bril, 'like like like like like like like you know like', American Apperal warehouse, lang leve de Euro, studio van echte LA artiesten, rondrijden in de auto, Melrose, downtown LA, Hollywood, foto's van 'the hollywood sign', vloer bezaaid met sterren, Berverly Hills, mega huizen, straten met hoge palmbomen, 'Oh my God!!!!', Santa Monica, strand, baywatch huisjes, bodybuilders, roller skaters, Shopping Mall, Macy's, Starbucks, gedag zeggen tegen echte LA'er, Union Station, disney-achtige busrit, veiligheidscontrole op t vliegveld, chaos, bijna vlucht gemist, bye LA!!!

Manila
Hellooooooowww Philipines!!
Na 2,5 maanden als een malle rond te hebben gehobbeld in Zuid Amerika. Van oost naar west, zuid naar noord, onder naar boven en weer terug, zijn we erg blij dat we ff op onze kontjes kunnen zitten. We logeren bij de oom en tante (zeg maar) van Luke en genieten met volle teugen. Wat een heerlijkheid!
Voor de oud en nieuw verhalen verwijzen we jullie door naar de foto's en filmpjes.. daar zijn geen extra woorden voor nodig.

Over een paar dagen gaan we de Filipijnen verkennen. We doen ons best om op de volgende foto-update zoveel mogelijk witte stranden en palmbomen te zetten. ;-)